Uchwałą z dnia 24 września 2025 r. Izba Pracy Sądu Najwyższego uznała, że wyroki Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, wydane przez sędziów powołanych od 2018 r. mają charakter nieistniejący i niebyły. Uchwała ta stanowiła dopełnienie wyrok TSUE z 4 września 2025 r. wydanego w sprawie C-225/22. Warto przypomnieć, że w ramach przytoczonego orzeczenia Trybunału – wyroki wydane przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, w zakresie kwestionowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie spełniały unijnych kryteriów niezawisłości ani bezstronności.
Uchwała z dnia 24 września 2025 r. ma jednak charakter dalej idący – nie tylko uznaje, że wyroki wydane przez Sąd Najwyższy w opisanym składzie są „nieskuteczne” w całości (bez ograniczeń wynikających z orzeczenia NSA), ale ale decyzję tą można traktować jako podkopanie całej instytucji skargi nadzwyczajnej. Ma to istotne znaczenie w sprawach wszczętych ponownie, na podstawie wyroków uwzględniających skargę nadzwyczajną. Pojawia się bowiem pytanie, co dalej z tego rodzaju sprawami? Wyeliminowanie z obrotu wyroków uwzględniających skargę nadzwyczajną rodzi bowiem pytanie, czy Sąd Najwyższy powinien ponownie rozpatrzyć wniesione skargi, czy też ich rozpoznanie zostanie pozostawione sądom powszechnym.
Inny pogląd wskazuje, że instytucja skargi nadzwyczajnej zupełnie straci znaczenie i zostanie usunięta z polskiego porządku prawnego.
M.S.